O rodzajach autobusów przegubowych

tanie przewozy do niemiec
Są różne rodzaje autobusów członowych: jednoczłonowe (bezprzegubowe, nazywane również solowe), dwuczłonowe (jednoprzegubowe) i trójczłonowe (dwuprzegubowe).
Mają znacznie większą pojemność od zwykłych autobusów, mogą pomieścić nawet 200 osób.

Ich długości wahają się od 16 do 25 metrów podczas gdy pojedyncze mają długość maksymalnie 15 metrów.

Budowane są jako trójosiowe (do ok.
18,75 m), czteroosiowe dwuczłonowe (do ok.

21 m) i czteroosiowe trójczłonowe (większe długości).

Istnieją również przegubowe autobusy piętrowe.

W autobusach dwuczłonowych układ napędowy najczęściej znajduje się w drugim członie i silnik jest umieszczony za tylną osią i właśnie na nią przekazuje moment obrotowy.

Spotykane są czasami również autobusy z silnikiem w pierwszym członie z napędzaną środkową osią i taki układ jest również powszechny w autobusach trójczłonowych.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Autobus_przegubowy

Historia ikarusa

Ikarus ? przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji autobusów.

Jego główna siedziba mieści się w Budapeszcie na Węgrzech.

Autobusy produkowane są w Székesfehérvár. Ikarus należał do 2006 roku do koncernu Irisbus. W 1913 roku przedsiębiorstwo skupiło się głównie na budowaniu samochodów i podczas I wojny światowej miało spore zyski.

W 1927 roku Ikarus wygrał międzynarodowy przetarg i dostarczył 60 krótkich autobusów.

Ok.
1933 roku Ikarus zaczął mieć problemy finansowe, przez co przerwał produkcję wielu modeli pojazdów.
W 1935 roku przedsiębiorstwo wznowiło produkcję i całkowicie funkcjonowało podczas II wojny światowej.
23 lutego 1949 roku Ikarus połączył się z producentem samolotów Ikarus Gép és Fémgyár Rt. W 1955 i 1956 roku nowe modele (Ikarus 620, 630 i 31) rozpoczęto sprzedawać w Chinach, Birmie oraz Egipcie. W 1962 roku Ikarus sprzedał za granicą 8000 autobusów. W 1970 roku firma zajęła drugie miejsce na targach Expo w Monako. Dzięki tej nagrodzie pokazała swoją pozycję w Europie. W latach 70.-90.

Ikarus eksportował na Kubę autobusy i części zamienne, które były tam wykorzystywane do produkcji autobusów Girón.

W 1971 roku przedsiębiorstwo wyprodukowało swój 100 000.
autobus, a z każdym rokiem transakcje były coraz większe.
W 1973 roku koncern Ikarus stał się czwartym pod względem wielkości producentem na świecie, ale pojawił się problem braku surowców, przez co dostawy znacznie się opóźniały.

Największym importerem Ikarusów były Niemcy, lecz po połączeniu NRD i RFN zyski spadły o 10%.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ikarus

Historia autobusu

tanie przewozy do niemiec
Poprzednikami autobusów w drogowym transporcie pasażerskim były dyliżanse i omnibusy ciągnięte przez konie.
W niektórych krajach (Wielka Brytania i Francja) już w XIX wieku rozpowszechniły się także omnibusy o napędzie parowym, jednak konieczność wożenia dużych masowo i objętościowo zapasów wody oraz paliwa nie sprzyjały rozwojowi konstrukcji tych pojazdów.
W Anglii w 1865 rozwój parowych omnibusów zablokowała tzw.
ustawa o czerwonej fladze (Red Flag Act), praktycznie zakazująca ich używania. Wynalezienie silnika spalinowego pod koniec XIX wieku umożliwiło powstanie omnibusów spalinowych ? czyli autobusów (auto ? sam, bus ? końcówka łacińskiego przypadku ze słowa omnibus = dla wszystkich, dosłownie ? wszystkim).
Pierwsze konstrukcje (pierwotna nazwa Automobil-Omnibus, następnie Auto-Omnibus) powstały w firmie Benz na początku jej istnienia i w 1895 roku podjęły komunikację w Niemczech.
Pierwsze autobusy powstawały przez zabudowę kabiny pasażerskiej na podwoziu samochodu ciężarowego i były napędzane silnikami o zapłonie iskrowym. Trzecia ? po fabrykach Daimlera i Benza ? niemiecka fabryka pojazdów silnikowych, Stoewer w Szczecinie była pierwszą fabryką autobusów4 sensu stricto. Produkcję rozpoczęto tam w latach 1899?1900.

Wykonywano wtedy m.in.

podwozia na eksport, karosowane w miejscu dostarczenia.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Autobus#Historia_konstrukcji
.

Widok do druku:

tanie przewozy do niemiec